71 procent van het aardoppervlak bestaat uit water. Toch is het gebrek aan drinkwater wereldwijd een probleem. Nieuwe technologie die zeewater snel geschikt maakt voor consumptie trekt de aandacht – ook van beleggers.

Water genoeg op de wereld. Toch dreigt er een tekort, zo waarschuwt de internationale samenwerkingsorganisatie OESO in de Environmental Outlook to 2050. Niet alleen is door de toenemende wereldbevolking meer drinkwater nodig, ook de landbouw en veeteelt vragen veel water. Het probleem zit hem niet in de beschikbaarheid van water, maar aan het tekort aan zoet water. Zout water is er in overvloed, maar is ongeschikt voor consumptie. Ook de industrie en de landbouw gebruiken vooral zoet water. Ontzilting, het omzetten van zout naar zoet water, wordt steeds vaker ingezet om het dreigende tekort het hoofd te bieden.

Osmose
“Eén procent van de wereldbevolking maakt momenteel gebruik van ontzilt water”, zegt Marc-Olivier Buffle, hoofd Sustainability Investing Research van vermogensbeheerder Robeco SAM. Buffle ziet een grote toename van de vraag. “In de afgelopen vijf jaar is de capaciteit van ontziltingsinstallaties wereldwijd met zo’n 57 procent gestegen.” Een trend die zich zal voortzetten, zo verwacht hij. Ook beleggers spelen hierop in. Veel van de bedrijven die zich met het ontzilten bezighouden, zijn beursgenoteerd. Voorbeelden zijn Pentair, Xylem en Flowserve, Amerikaanse ondernemingen die zich hebben gespecialiseerd in de levering van technologie voor ontzilting.

Het omzetten van zout in zoet water is de afgelopen jaren steeds verder verfijnd. Tot tien jaar geleden werd vooral distillatie gebruikt, waarbij het water door verdamping van het zout wordt ontdaan. Ontzilting door middel van osmose levert een beter resultaat op. Hierbij vloeit het water door een membraam, dat wel de vloeistof doorlaat, maar niet de vaste stoffen – waaronder dus de zouten. Kern van osmose is dat het water zich vanzelf in één richting door het membraam verplaatst, bijvoorbeeld door drukverschil of de inzet van hulpstoffen. Buffle: “Een belangrijk voordeel is dat dit ruim acht keer minder energie kost dan distillatie.”

Singapore
Door verfijning van de technologie wordt het gebruik van energie en chemicaliën bij het osmoseproces verder beperkt. Toch blijven de energiekosten een aandachtspunt, benadrukt Buffle. “De wereldwijde energieproductie zou met 10 tot 20 procent moeten stijgen om alle huishoudens te voorzien van ontzilt water.” Geen oplossing dus voor de wereldwijde drinkwaterschaarste. Wel is ontzilting volgens hem een steeds aantrekkelijker optie voor locaties met beperkte alternatieven. “Denk aan kustlocaties met een beperkte toegang tot zoet water”, zegt Buffle. Als voorbeeld noemt hij Singapore. Het eiland heeft een bevolkingsdichtheid die dertig maal groter is dan die van Groot-Brittannië. Dit maakt het maar beperkt mogelijk om regenwater op te vangen en op te slaan. De overheid voorziet de bevolking nu van water door onder andere water uit Maleisië te importeren. Voor de toekomst zet men in op ontzilting. “Nu kan al aan 30 procent van de vraag worden voldaan door recycling en ontzilting. In de komende jaren zal dit aandeel stijgen naar 50 procent, met name door de snelle bouw van ontziltingsinstallaties aan de kust”, aldus Buffle.