Er is iets dat er onherroepelijk uitspringt in het vrij eentonige obligatielandschap met lage rentes: Brazilië. Als je in Braziliaanse staatsleningen belegt, krijg je een rente van 12%. Vergelijk dat maar eens met rentes van minder dan 2% in het eurogebied.

Het is dus niet gek dat ik als portefeuillemanager op het ogenblik Brazilië met meer dan gemiddelde interesse volg. Zo kijk je naar de waardering van een obligatie, en die is verbeterd. Vorig jaar stond de rente op 8% en nu ligt die dus 4 procentpunt hoger.

Maar dat gegeven alleen is niet genoeg. In de vervolganalyse die je als belegger maakt, kijk je naar de economie van ’t land. Want is de lage waardering terecht of niet? Is de hoge rente een vergoeding voor het risico of biedt het wat extra’s?
 
Afwijkende fundamentals
Ook qua zogeheten fundamentals wijkt Brazilië af van de grote groep. Waar de meeste landen te kampen hebben met disinflatie, betalen de Brazilianen iedere maand meer voor hun standaardboodschappen in de supermercado. En vanwege die inflatie wijkt ook het monetair beleid af. Waar overal de rente laag is of omlaag gaat, is het in Brazilië de vraag wanneer de rente verder wordt opgehoogd. Sinds begin 2013 is de officiële korte rente al in negen stappen van iets boven de 7% naar 11% gebracht.

Vanuit diversificatieoogpunt is het zinnig om effecten in de portefeuille te hebben die niet allemaal hetzelfde reageren, maar deze twee afwijkingen in inflatie en rente zijn voor een obligatiebelegger niet per se gunstig.

Rousseff heeft bitter weinig bereikt
Hoe staat het land er verder structureel voor? De plannen om de economie beter te laten draaien zijn niet van de grond gekomen. President Dilma Rousseff, die dit najaar voor haar herverkiezing staat, heeft maar bitter weinig bereikt.

Zo slaagt Brazilië er niet in de noodzakelijke investeringen in infrastructuur te doen. Exemplarisch is wel dat de Arena Corinthians in São Paulo en de Arena da Baixada in Curitiba een paar dagen vóór het WK voetbal nog niet officieel zijn opgeleverd door eerdere bouwproblemen. Achterblijvende investeringen in infrastructuur spelen de Zuid-Amerikaanse economie over de gehele linie parten.

Waar je als belegger dan helemaal voor terugschrikt, zijn zaken als de automatische koppeling van de lonen aan de stijgende inflatie of het feit dat leningen aan het bedrijfsleven lopen via halve overheidsbanken die ver onder het marktconforme rentetarief leningen verstrekken. Je begint je bijna af te vragen waarom dit land überhaupt zo’n prominente plaats  heeft gekregen als één van de vier BRIC-landen. 

Technicals
Maar naast de waardering (positief) en de fundamentals (negatief) kijk je als belegger ook naar de technicals. Welke technische omstandigheden beïnvloeden de Braziliaanse obligatie- en valutamarkt? Zo speelt de afbouw van de Amerikaanse opkoopprogramma een rol bij de koers van de real. Als de munt daalt, kan dat je rendement in één klap wegvagen.

Tenzij je zin hebt “om stuivers op te rapen voor een stoomwals”, om maar eens een afgezaagd gezegde onder obligatiehandelaren te gebruiken, raak je als belegger van Brazilië ondanks de aantrekkelijke waardering nog niet in de ´winning mood´. Wellicht dat de presidentsverkiezingen dat kunnen veranderen, of het WK natuurlijk.

Deze column is eerder verschenen op de website van het Financieele Dagblad.