Zou jij willen beleggen in een bedrijf dat pas 5 jaar bestaat, geleid wordt door een paar jonge twintigers, dat de afgelopen jaren een fors oplopend verlies rapporteerde en waarvan nog niet duidelijk is wanneer het überhaupt winst gaat maken?

Een bedrijf waarvan financiële analisten zeggen dat je er niet tussen de $ 14 tot $ 16 per aandeel voor moet betalen bij de beursintroductie én waar je als toekomstig aandeelhouder - tegen alle internationale afspraken over goed bestuur - géén stemrecht krijgt. Zou jij dat doen?

Een hype vertroebelt de blik
Zo op het eerste gezicht ligt dat niet direct voor de hand. Theoretisch is de prijs die je voor een aandeel betaalt, een vertaling van o.a. de winst en toekomstig verwachte winst per aandeel. Dan moet er toch wel iets heel bijzonders aan de hand zijn als maar liefst 10 keer het beschikbare aantal aandelen verkocht had kunnen worden tegen $ 17, dus boven de afgegeven introductieprijs. Die enorme belangstelling vertaalde zich vervolgens op de dag van de beursintroductie in een koerssprong van meer dan 40%, tot boven de $ 24. Meer dan 40% winst in een dag! Is er in één dag iets veranderd in het vage toekomstbeeld? En stel je daarbij voor dat die onderneming hoofdzakelijk bekend is bij de mondiale jeugd vanwege een smartphone- app waarmee je elkaar vreemd bewerkte foto's en video's stuurt die na enkele seconden verdwijnen. Apps komen en gaan. Iets kan nu trendy en cool zijn, maar is dat over 2 - 3 jaar nog steeds zo? Het gedrag van de jeugd is grillig. Voor je het weet, zijn ze geswitcht naar de volgende te gekke app van een ander bedrijf. Sociale media, maar sociaal gezien 'lig je er uit' als je niet met de nieuwste hype meegaat. Het is zoiets als gek doen, om niet gek te lijken.

Déjà vu
Beleggers die wat langer bezig zijn, hebben dit soort tafrelen eerder gezien. Rond de eeuwwisseling was het beursklimaat - net als nu - zeer positief. Technologiebedrijven kwamen naar de beurs en men stond ‘in de rij’ om die aandelen te bemachtigen. Als een nieuw bedrijf maar iets met .com (internet) deed, wilde men het hebben, ook als het geen winst (lees: verlies) maakte. De waardebepaling van die nieuwe aandelen stond compleet los van de waardering die je voor bekende bedrijven als bijvoorbeeld Unilever en Philips berekende. Die bedrijven vonden velen ineens 'oude economie'. In Nederland kwam toen, achteraf gezien, op het toppunt van de hype, de pas 5 jaar bestaande internetprovider World Online naar de beurs. Die maakte geen winst en zou dat voorlopig ook niet gaan doen. Desondanks had World Online bij de introductie wel 20 keer het beschikbare aantal aandelen kunnen plaatsen. De toenmalige voorzitter van de Nederlandsche Bank, Nout Wellink, waarschuwde beleggers. Zijn waarschuwing ontlokte Nina Brink, topvrouw van World Online, de onvergetelijke reactie dat meneer Wellink het niet meer begreep, dit was volgens haar de nieuwe economie, daarin zou het niet meer om winst maken gaan. Mijn collega’s en ik hebben het destijds hoofdschuddend aangehoord.

Dure les
Het duurde niet lang voordat Wellink gelijk kreeg en World Online-beleggers een snelle - en pijnlijke - leercurve doorliepen. Als het op de beurs tegenzit, gaan beleggers terug naar de basis: bewezen rekenmethodes om de waarde van een bedrijf en de theoretische koers van een aandeel te bepalen. Ben benieuwd of de geschiedenis zich gaat herhalen.    

Deze column is eerder verschenen op DFT.nl