Zo tegen het einde van het jaar komen de lijstjes uit. Ik ben dol op lijstjes. Op de middelbare school maakte ik mijn eigen hitparade, toen mijn kinderen geboren werden raadpleegde ik regelmatig de namen top 10 en nu houd ik de rangschikking van beleggingsfondsen nauwlettend in de gaten. Een beetje belegger zit boordevol competitiedrang. Twee lijstjes die ik de afgelopen week met plezier heb bekeken gaan over rijk zijn.

Wie rijk is in Nederland wordt vroeg of laat opgepikt door de ijverige redactie van Quote. In de rest van de wereld is het tijdschrift Forbes toonaangevend bij het opstellen van lijstjes van rijken. Als we het Forbes lijstje van 100 rijkste Chinezen leggen naast de Quote 500 dan valt een aantal zaken op. Hier een Top 10!

1) Om de top van de ranglijst der rijken in China te halen heb je heel wat meer vermogen nodig. Charlene (de Carvalho) Heineken kan als rijkste Nederlander aardig mee, ze zou in de Chinese ranglijst op nummer 4 komen met haar €5,4 miljard maar ze blijft ver achter bij de rijkste Chinees Zong Qinghou (achternaam eerst dan voornaam zo hoort dat in China) die op een vermogen van €7.6 miljard wordt geschat.

2) China kent 68 miljardairs terwijl het in Nederland bij 20 blijft. In een land dat 75x zoveel inwoners heeft als Nederland mag je verwachten dat er navenant meer miljardairs zijn. Gecorrigeerd voor het feit dat de gemiddelde Nederlander 5x zoveel verdient als de gemiddelde Chinees, mag je toch constateren dat Nederland een behoorlijk contingent miljardairs heeft. Wel is het zeker zo dat veel Chinese miljardairs onder de radar van Forbes vliegen terwijl in Nederland de transparantie dusdanig is dat het moeilijk is om als rijke onopgemerkt te blijven.

3) Het gemiddeld vermogen van de top 20 in China is veel hoger dan in Nederland. China €3.6 miljard versus Nederland €1.6 miljard. China is bepaald geen arm land meer. Het inkomen is behoorlijk scheef verdeeld in China, Holland is veel socialistischer dan China in dat opzicht.

4) Wie rijk wil worden moet zelf ondernemen dat is duidelijk. En dat is in China niet anders dan in Nederland.

5) Het verkopen van drank is een winstgevende zaak en goed bestand tegen economische neergang. Zong doet het echter zonder alcohol, zijn Wahaha concern verkoopt water, thee en sapjes. Het Chinese volk blijft liever nuchter waar de Hollanders zich benevelen.

6) In een groot land als China is het uitrollen van een formule zeer lucratief. Een succesvol produkt kan zonder de landsgrenzen over te hoeven tot in lengte van jaren groeien. Suning een winkelketen van witgoed en bruingoed heeft meer dan 1300 filialen, kom daar maar eens om in Nederland. Diens oprichter Zhang Jindong is pas begonnen in 1990 en zit nu op een comfortabel vermogen van €2,5 miljard.

7) China heeft vier internetondernemers in de top 20: Robin Li van Baidu, Ma Huateng van Tencent, Jack Ma van Alibaba en William Ding van NetEase. Ook voor hen geldt dat het gunstig is in een grote thuismarkt te opereren. Door het uniforme Chinese taalgebied zijn de groeimogelijkheden in eigen land ongebreideld. Gezien de politieke gevoeligheid van internet hebben de lokalen ook een voordeel. Zoekmachine Baidu heeft Google ook uit de markt weten te drukken door toepassing van een zekere zelfcensuur waar het Amerikaanse bedrijf zich niet aan wilde onderwerpen. ’s Lands wijs ’s lands eer, Chinese partijen hebben een streepje voor bij de regelgevers.

8) Vastgoed is de belangrijkste bron van rijkdom voor de Chinese superrijken. Het fundamentele en zeer basale geloof in de Chinese cultuur is dat een stapel stenen de beste manier is om welvaart over te dragen van generatie op generatie. Logisch dat diegenen die hun handen op de juiste stukjes land weten te leggen er behoorlijke prijzen voor kunnen vragen en letterlijk steenrijk worden.

9) Nederlandse rijkdom is veelal oud geld. Op de Chinese lijst staan veel meer jongeren. Dat is logisch als je bedenkt dat China pas de afgelopen 25 jaar het private ondernemerschap omarmd heeft. De gemiddelde leeftijd van de 20 rijkste Nederlanders is 70, in China zijn de rijkste 20 gemiddeld 53 jaar oud.

10) In China staan zes vrouwelijke ondernemers op de lijst van 100 rijksten. Wu Yajun bijvoorbeeld is de topvrouw van Longfor Properties en Zhang Xin heeft projectontwikkelaar Soho China groot en wereldberoemd gemaakt. Beide zijn multimiljardairs. In de lijst van 100 rijkste Nederlanders zijn alle vrouwen rijk geworden door erfenis of huwelijk, een enigszins treurige constatering. China is duidelijk meer geëmancipeerd dan Nederland.

Veel plezier met de jaaroverzichten onder de kerstboom. En oh ja, het hitlijstje Aziatische markten wordt dit jaar aangevoerd door de Filippijnen, Thailand en Pakistan. De lokale Chinese beurs staat troosteloos onderaan. Het verschil tussen de lijstaanvoerder en de staart is 50%. Vrolijk Kerstfeest in Manila!

Deze column verscheen eerder in DFT