Twitterbuien hebben invloed op het sentiment op de beurzen. Dat was zo’n beetje de strekking van mijn vorige column. Daarin beloofde ik met meer argumenten te komen dat je social media niet alleen hoeft te omarmen om er bij te horen. Belofte maakt schuld en daarom nu meer aandacht voor social media en de handvaten die zij beleggers kunnen bieden bij hun beslissingen.

Facebookvolgers
Laat ik met de grote broer van Twitter, Facebook beginnen. In 2011 leek het postdoctoraal student Arthur O’Connor van de Pace University in New York interessant om te kijken naar de relatie tussen het aantal ‘Facebookvolgers’ en de rendementen van drie bekende Amerikaanse merken, Starbucks, Nike en Coca Cola. Zijn resultaten waar even simpel als opzienbarend. Meer volgers betekent hogere beurskoersen. Na flink wat aandacht te hebben gekregen, breidde O’Connor zijn studie in 2012 uit tot 30 grote merken. De resultaten waren wederom bijzonder significant. Voor 26 van de 30 merken bestaat er een sterke positieve samenhang tussen het aantal volgers op Facebook en de rendementen in de komende maanden.
Nu kun je de link die O’Connor legt natuurlijk ter discussie stellen. Veel bedrijven hebben juist in de afgelopen jaren, waarin de beurzen flink zijn opgelopen, social media in hun marketingstrategie opgenomen. Dit kan de positieve relatie tussen het rendement en het aantal volgers hebben beïnvloedt. Maar daartegenover kun je net zo goed stellen dat het aantal volgers iets zegt over de populariteit of merkloyaliteit van een bedrijf. Populaire bedrijven zijn vaak goede bedrijven met een sterke winstontwikkeling en een mooie performance op de beurs, is dan de gedachte.

Seekingalpha: voor beleggers door beleggers
Maar laat ik niet te lang bij dit Facebookvoorbeeld blijven hangen. Vorig jaar verscheen een studie van Chen et al. (2012) waarin de financieel georiënteerde social media website www.seekingalpha.com centraal staat. Seekingalpha is een website waar particuliere beleggers hun eigen artikelen kunnen plaatsen over individuele aandelen. Een soort ‘kieskeurig’ voor beleggers. Seekingalpha is de nummer één in zijn soort met meer dan vijf miljoen bezoekers per maand en duizenden gepubliceerde artikelen per week.
Chen legt een link tussen de toon (positief, negatief) van het geschreven artikel en de rendementen op de aandelen van de beschreven bedrijven. Om die toon te bepalen wordt Google gebruikt. Gaat hier een belletje rinkelen? Heel goed, ook in een eerdere column, Politiek & Statistiek, over de relatie tussen door politiek gedreven onzekerheid en de beurs, werd al eens een rekentruc van Google ingezet. De truc die Chen gebruikt is heel eenvoudig. Het aantal positieve en negatieve woorden (1) wordt geteld en op basis daarvan worden de artikelen ingedeeld van heel positief naar heel negatief.

Let op je toon!
De volgende stap laat zich raden. Chen bekijkt of er een relatie bestaat tussen de toon van een artikel en de beursontwikkeling van het aandeel dat wordt beschreven. De resultaten liegen er niet om. De koersen van aandelen van bedrijven die in het zonnetje worden gezet, stijgen op de dag van publicatie met 0.5%. Aandelen die er minder goed vanaf komen, dalen op de dag van publicatie gemiddeld met 0.4%. Een verschil van bijna één procent. Even in perspectief. Als je tussen 2005 en 2010 elke dag had belegd in aandelen waarover het meest positief werd geschreven had je je geld bijna verdubbeld, terwijl van een belegging in de aandelen waarover de meest sombere berichten verschenen, bijna niets over was.

Nu dringt zich de vraag op of die bedrijven waarover wordt geschreven niet gewoon veel in het nieuws zijn. Bijvoorbeeld door winstcijfers, overnames, etc. Gelukkig geeft Chen zelf antwoord op deze vraag. Hij doet hetzelfde onderzoek nog eens, maar nu alleen met artikelen over bedrijven die een week voor en na publicatie niet in het nieuws zijn geweest. Het resultaat is vrijwel identiek: het rendementsverschil op de dag van publicatie komt nu uit op 0.8%. En om hun studie nog wat meer cachet te geven, wordt ook nog aangetoond dat de resultaten net zo significant zijn voor bedrijven die niet door professionele beleggers worden gevolgd. De auteurs op Seekingalpha schrijven dus geen analistenrapportjes over.

Kennis of Kudde?