Oktober 2013 zullen wij ons herinneren als een maand met politiek lawaai. Hier in Nederland was het de oppositie die met veel gesteggel met de regering in onderhandeling ging over de begrotingsplannen. In de VS dreigde een patstelling, met enorme risico’s, tussen Democraten en Republikeinen die de begroting voor 2014 goedgekeurd moesten zien te krijgen.

Haagse kringen
Het is bijzonder hoe ons politieke bedrijf de media en het publiek dagenlang, met besprekingen tot diep in de nacht, heeft kunnen bezighouden. En het enige wat politici voor de camera’s bij herhaling aan journalisten wisten te melden, was: ‘We zijn er voorlopig nog niet uit, maar er worden stappen gezet’. Na lang onderhandelen is er met een deel van de oppositie ‘overeenstemming’ bereikt. Het wrange resultaat daarvan is dat volgens het Centraal Planbureau desondanks de verwachtingen voor economische groei vrijwel onveranderd blijven. Tsjonge jonge, men had de wereld kunnen veranderen in al die uren en met al die nachtelijke stappen die zijn gezet. Alweer is er kostbare (regeer)tijd verloren gegaan.

Het kan altijd gekker
Daarvoor moeten we in de VS zijn. Een handvol uiterst conservatieve Republikeinse senatoren hield zowel de regering als de Amerikaanse bevolking in gijzeling, omdat zij koste wat het kost hun politieke zin wilden doordrijven. Gevolg: overheidsinstellingen gingen dicht en een dreigend bankroet voor de VS bij een niet tijdige verhoging van het schuldenplafond. Schade aan de economie, maatschappelijke onrust en dat allemaal door ideologische verschillen en onprofessioneel partijpolitiek gedrag. Uiteindelijk werd het plafond om vijf voor twaalf toch nog gewit. Je kunt je alleen afvragen of één laag dekkend is. Er is een paar maanden uitstel tot begin februari, wat het risico inhoudt dat het spel dan opnieuw begint. Tenzij zich een verdere scheuring in de Republikeinse partij voordoet en het gezonde verstand terug kan keren.

Betekenis voor economie en beurzen
Professionele beleggers houden maar beperkt rekening met macro-economische verwachtingen. Ik zal dit verduidelijken. Het is altijd moeilijk vooraf te bepalen of en wat er op korte termijn zou kunnen gaan gebeuren. Aandelenbeleggers kijken vooral naar de winstcapaciteit van bedrijven. Beurskoersen vertegenwoordigen de contante waarde van toekomstige bedrijfswinsten. Anders gezegd: als analisten de toekomstige winstgroei bij bedrijven lager gaan inschatten, kan dat negatieve gevolgen voor beurskoersen hebben. De Amerikaanse beurs beweegt zich momenteel op een recordniveau. Politieke risico’s zijn nog niet voorbij. De overheidsschuld - meer dan 17.000 miljard dollar - moet omlaag worden gebracht. Als Democraten en Republikeinen geen overeenstemming bereiken over belastingverhogingen, dan zal dat een lastige klus worden.

Nieuwe ronde, nieuwe kansen
In februari is Amerika weer aan de beurt. De druk uit de rest van de wereld is hoog. China, als één van de grootste financiers van de VS - zij hebben enorme bedragen in Amerikaanse staatsobligaties geïnvesteerd - heeft er groot belang bij dat de Amerikanen orde op zaken gaan stellen. Er liggen dus spannende maanden voor ons. Beleggingsresultaten over 2013 zijn tot nu goed. Het zou kunnen dat sommige beleggers wat hoogtevrees krijgen en iets gas terug zullen willen nemen. Nodig lijkt dat niet gezien de nog steeds lage rentes en het opkomend economisch herstel.

Eerder verschenen op DFT.nl