De beleggingswereld toont momenteel een grote mate van eensgezindheid over de richting van de aandelenmarkten in het lopende jaar. Velen zijn optimistisch. Zolang de centrale banken voor ‘gratis geld’ zorgen, hebben zij het gelijk aan hun kant.

In Het Financieele Dagblad van 11 januari staat het artikel: ‘Fonkelend enthousiasme kenmerkt nu het Damrak’. Op de nieuwjaarsreceptie van Euronext Amsterdam spreekt directeur Cees Vermaas de aanwezigen toe: “Vorig jaar sprak ik over voorzichtig optimisme. Nu wil ik het woordje ‘voorzichtig’ weglaten. De vooruitzichten zijn goed, de markten trekken aan”.

Robuuste groei
Veel effectenhuizen en adviseurs zijn positief over aandelen. 2014 wordt het jaar van aandelen, net als 2013. Beleggers zijn het eens dat de groei in de volwassen economieën dit jaar robuust zal zijn. Zeker in de Verenigde Staten, maar ook in Europa en Japan. De groeiverwachtingen voor de opkomende markten zijn minder uitbundig, maar nog steeds zal de groei daar hoger liggen dan in het afgelopen jaar. De consensus kan gelijk krijgen, maar wat zou er fout kunnen gaan?

Eurocrisis is volgens velen over
Europa? Velen denken dat de eurocrisis over is, beleidsmakers zoals Barroso, de voorzitter van de Europese Commissie, voorop. De uitgifte van staatsobligaties in Ierland en Spanje gaat tegen ongekend lage tarieven, die ons doen terugdenken aan de jaren van Europese convergentie. Ierland leent tegen 3,5% en Spanje tegen 3,8 %. Maar zijn deze lage tarieven niet juist een indicatie van heel lage inflatie, of deflatie en is daarmee het stagnerende Japan van het afgelopen decennium het voorland voor Europa? Ik denk niet dat Europa deze weg op zal gaan. ECB-president Mario Draghi is zich zeer bewust van de gevaren van deflatie. De ECB is bereid is om onconventionele monetaire maatregelen te nemen, mochten de deflationaire tendensen de overhand krijgen. Maar misschien is dat helemaal niet nodig, nu een economisch herstel in de eurozone duidelijk zichtbaar wordt. Een herstel waarin ook de periferie van Europa deelt. Hogere groei gaat immers meestal gepaard met hogere prijzen.

Transitie Chinese economie
En China? De markt verwacht een robuuste groei van 6% a 7%. Het nieuwe gezag bracht het vijfjarenplan uit en gaat voort op de weg van transitie van de Chinese economie. Een exportgeleide groei, gesteund door investeringen en ruime kredietverlening, die vloeiend moet overgaan in een consumptiegedreven economie, gesteund door hervormingen. De historie heeft bewezen dat een dergelijke transitie niet makkelijk is. Japan en Zuid-Korea hebben in deze transitie ook moeilijke periodes doorgemaakt. Wat kan de groei van China in 2014 onder druk zetten? De hervormingen kunnen leiden tot hogere prijzen voor water en elektriciteit en kunnen daarmee de consumptieve bestedingen temperen. De liberalisering van financiële markten in China kan leiden tot een hogere rente en daarmee de kredietgroei beperken.

Monetair beleid
Maar de belangrijkste factor om in de gaten te houden is het monetaire beleid. Sinds 2009 heeft de eensgezinde monetaire verruiming door de belangrijkste centrale banken in de wereld de aandelenmarkten de wind in de rug gegeven. Gratis geld leidt tot koersstijgingen van financiële activa en pas als er een duidelijke kentering komt in dit beleid, verdwijnt deze steun voor aandelenmarkten. Zo simpel is het. Vooralsnog trapt de Amerikaanse Fed niet op de rem en houden de centrale banken in Europa en Japan vast aan hun stimulerende beleid. Zolang het ruime monetaire beleid aanhoudt, hebben de optimisten het gelijk aan hun zijde.

Eerder verschenen in Fondsnieuws.