De onrust in Oekraïne, de strijd in Syrië en Irak en het conflict tussen Israël en de Palestijnen hielden de gemoederen in 2014 bezig. In hoeverre hebben geopolitieke ontwikkelingen invloed op de financiële markten en wat staat ons in het komende jaar te wachten? Chief economist Léon Cornelissen geeft zijn visie op een aantal potentiële brandhaarden.

Brandhaard Oekraine
‘De situatie in Oekraïne lijkt nu uit te lopen op een frozen conflict. Poetin heeft de uitslag van de parlementsverkiezingen in Oekraïne erkend, maar stevent wel af op een deling van het land. Een dergelijke splitsing werkt echter stabiliserend, net als in Georgië, waar Zuid-Ossetië en Abchazië door toedoen van de Russen zijn afgescheiden. Als de situatie in Oekraïne rustiger wordt, is dat goed voor het Duitse producentenvertrouwen en dus voor de economie.’

Brandhaard China
‘China eist een grotere rol op, kijk maar hoe ze investeren in Afrika. Maar China speelt geen internationale politieagent. Het is van oudsher een in zichzelf gekeerd land en het heeft al sinds het einde van de jaren zeventig geen oorlog meer gevoerd. Wel zie je dat China agressiever wordt. Beijing heeft fors geïnvesteerd in de vloot. Dit is een potentieel probleem, maar niet al in 2015. Ik verwacht dat de relatie tussen de VS en China meer een zaak zal zijn voor de volgende Amerikaanse president. Vooralsnog tonen de Chinezen een gezond ontzag voor hun rivaal in de Pacific.
Wel is er de kwestie Taiwan. Tot voor kort leek de situatie in Hongkong een opmaat voor Taiwan. De constructie van ‘één land, twee systemen’ zou dan niet alleen in Hongkong, maar ook in Taiwan kunnen functioneren. Maar door de recente onrust in Hongkong is de kans toegenomen dat Taiwan integratie met China op de lange baan zal schuiven. In het najaar van 2015 zijn er verkiezingen in Taiwan. Dat kan leiden tot instabiliteit, maar de consequenties voor de financiële markten beperken zich naar ik verwacht tot de regio.’

Brandhaard Midden-Oosten
‘Het Midden-Oosten is voor economen en beleggers vooral van belang vanwege de olie. De olieprijs is, ondanks de strijd in Syrië en Irak en het conflict tussen Israël en de Palestijnen, niet gestegen, maar juist fors gedaald door de afgenomen vraag vanuit de VS. De situatie in het Midden-Oosten heeft ook een positieve kant, doordat er een voorzichtige toenadering is tussen de VS en Iran. Toch blijft het risicovol. Vooral als de spanning tussen Iran en Israël oploopt, kan het de andere kant op gaan. Een machtswisseling in Saudi-Arabië is niet ondenkbaar, het is een fragiele staat met een jonge, ontevreden bevolking die weinig te doen heeft.’

‘Geopolitieke onrust is van alle tijden. Ik denk niet dat de voortschrijdende globalisering heeft geleid tot een toename van de onrust in de laatste jaren. De wereldeconomie is verder geïntegreerd, maar die ontwikkeling speelt al vele decennia.’