In deze eerste column wil ik het hebben over ‘skiliftbeleggers’. De skipistes zijn nog niet geopend, dus waar gaat dit dan over? Met skiliftbeleggers doel ik niet op de zogenaamde funbeleggers die via een app op hun mobieltje nog snel een paar transacties doen terwijl ze op weg zijn naar een besneeuwde bergtop. Dergelijk ultrakortetermijnbezit van een index, valuta’s of grondstoffen zou ik niet als beleggen willen omschrijven. De term skiliftbelegger is ook geen codenaam voor mensen met een rekening bij een Zwitserse bank. Wat bedoel ik er dan mee?

Angst en hebzucht
Als de financiële markten enkele jaren gemiddeld goede resultaten hebben laten zien, komen de skiliftbeleggers opeens tevoorschijn. Eerdere recessies en/of flinke beurscorrecties zorgden voor schuw gedrag aan de zijlijn van de financiële markten. Dan besluit men uiteindelijk toch mee te liften op de successen die anderen wel behalen. Dit gedrag heb ik in de afgelopen 25 jaar telkens weer zien terugkeren. Het lijkt erop dat deze, weliswaar kleine, groep de behaalde resultaten ziet als een belofte om alleen nog maar een verdere koersstijging mee te zullen maken. Net als met de skilift wil de gebruiker met het gekozen fonds in een vloeiende beweging zo snel mogelijk naar de top. En daar gaat het mis.

Grillige financiële markten
Na periodes van bovengemiddelde rendementen neemt de kans op een terugval toe. Uit onderzoek weten we dat de pijn van zeg 5% verlies lijden meer effect heeft dan het goede gevoel van het behalen van 5% winst. De ervaren lang termijnbelegger vindt verlies evenmin leuk, maar accepteert dat dit erbij hoort en maakt vaak gebruik van de lagere koersen om bij te kopen. De onervaren belegger reageert geschokt en verkoopt zijn beleggingen.

Voorlichting
Worden deze mensen anno 2015 dan niet gewezen op de risico’s van beleggen? Jazeker wel. Meer en beter dan ooit, durf ik te stellen. Maar net zoals rokers de waarschuwing op de verpakking en kopers van een nieuw apparaat de gebruiksaanwijzing niet lezen, gaan deze aspirantbeleggers ook direct aan de slag. Zo wordt de door de toezichthouder verplichte informatie, zoals de risicowijzer en de essentiële beleggingsinformatie van het beleggingsproduct, vaak genegeerd. De aanbevelingen voor de minimale beleggingstermijn en de online hulpmiddelen worden evenmin voldoende benut. En niet te vergeten de persoonlijke ondersteuning door ervaren medewerkers van financiële instellingen.

Moraal van dit verhaal
Men dacht rendement te kunnen kopen. Maar als dat met de gekozen belegging niet wordt behaald, haakt men af. “We hebben het even geprobeerd en het werkt niet”, is dan het excuus. Een teleurstelling rijker en een illusie armer. Totdat een nieuwe periode van goede beleggingsresultaten hen weer aan het twijfelen brengt. En die periode komt. Dat heeft het verleden wel geleerd. Ga niet als een beginnende skiër gelijk van de zwarte piste. Bouw die ervaring (periodiek) op. Zo zult u zich steeds prettiger en langduriger gaan bewegen op de beleggerspiste.

Deze column is eerder verschenen op DFT.nl