Het blijft rommelen op de financiële markten. Waar eind augustus de zorgen over de groei-afzwakking van de Chinese economie overheersten, is er in de tussenliggende tijd aardig wat extra onzekerheid aan het systeem toegevoegd. Zo heeft de aanhoudende prijsdruk in de grondstoffenmarkten tot toenemende stress bij de diverse olieproducenten en de mijnbouwers geleid. De combinatie van hoge schulden en kelderende koersen heeft ertoe geleid dat het financiële plaatje van de bedrijven in deze sector de afgelopen maanden sterk verzwakt is. Het zijn echter niet alleen de producenten die in de problemen komen door de aanhoudende prijsdruk in de grondstoffenmarkten. Zo kopte de Financial Times deze week op de voorpagina dat de Saoediërs voor miljarden aan beleggingen aan het liquideren zijn, om de oplopende tekorten op de begroting te kunnen financieren. Liquidaties; met de oorlog in Yemen en de olieprijs die nog steeds aan het bodemzoeken is, lijkt deze trend op korte termijn niet echt te zullen gaan keren.

En dan hebben we het uitblijven van de renteverhoging van de Fed. Goedbedoeld, vast, maar het werkte averechts. Als de Fed de rente niet eens met een kwartje durft te verhogen, hoe zwak is de Amerikaanse economie dan eigenlijk, was de reactie van de markt. Dat de diverse leden van de Fed vervolgens trachtten de schade te beperken door te roepen dat die renteverhoging toch zeker zou komen, kwam de geloofwaardigheid van de Fed vervolgens ook niet echt ten goede. Als dan ook een goudgerand bedrijf als Volkswagen door dieptreurig gesjoemel door zijn hoeven zakt, zit de schrik er bij de aandelen beleggers goed in.

Het belangrijke punt hierbij is echter dat het niet alleen de aandelenmarkten zijn die onder druk staan. Over de afgelopen zes maanden heb je in geen enkele beleggingscategorie een positief rendement weten te halen. Of je nu kijkt naar olie, staatsobligaties, vastgoed, goud, aandelen of bedrijfsobligaties, overal heb je als belegger het afgelopen half jaar moeten inleveren. Voor zover ik kan vaststellen op basis van historische gegevens is dat uniek: normaal gesproken leidt onrust in aandelen tot een rally in obligaties of goud, maar die compenserende factor heeft nu dus niet (voldoende) gewerkt.

Veel risico en een negatief rendement: waarom moeilijk doen als je een internetspaarrekening hebt? Ik kan me voorstellen dat je geneigd bent die conclusie te trekken. Bedenk daarbij echter wel dat die conclusie sterk beïnvloed wordt door de gekozen korte termijn beleggingsperiode: kijk je naar de resultaten over de afgelopen twee jaar, dan kom je tot een heel andere conclusie. Belangrijker is echter dat het beleggen vanuit de achteruitkijkspiegel is.
 
Resultaten uit het verleden bieden geen garanties voor de toekomst. Dat geldt voor goede, maar net zo goed voor slechte resultaten.

Benieuwd wat Lukas Daalder namens Robeco verwacht voor de lange termijn? Bekijk dan het online seminar.

Deze column is eerder gepubliceerd in het Financieele Dagblad.