De economische programma’s van de twee grote rivalen voor het belangrijkste ambt te wereld, het presidentschap van de Verenigde Staten van Amerika, lijken op het eerste gezicht erg verschillend. Maar ze hebben ook twee belangrijke overeenkomsten.

De eerste belangrijke overeenkomst is dat beide kandidaten nogal protectionistisch zijn. Leon Cornelissen, hoofdeconoom bij Robeco: “Bij Hillary Clinton is dat een recente bekering, een beetje tegen wil en dank, omdat haar tegenstander heel erg die kant op ging. America First!, en dat soort kreten.”

Veel radicaler

“De voorstellen van Donald Trump op dat vlak zijn veel radicaler. De door hem voorgestelde importtarieven voor o.a. Mexicaanse en Chinese producten zullen een ware handelsoorlog ontketenen”. Bereiken de Amerikanen daarmee wat ze willen, bijvoorbeeld baanbehoud voor lager opgeleide Amerikanen en goedkopere producten in de supermarkt? Cornelissen: “Nee, dat is een illusie. Dit gaat alleen maar averechts werken.”

Zorgwekkende ontwikkeling

Wereldwijd is er echter een trend richting protectionisme waar te nemen. Cornelissen: “Dat klopt, en dat is zorgelijk. Want je zou denken dat de wereldleiders na de kredietcrisis van 2008 de lessen van de jaren dertig van de vorige eeuw wel hadden geleerd: geen protectionisme! Maar je ziet het recent weer overal de kop opsteken. Brexit is daarvan een opvallend voorbeeld. En die ontwikkeling is zorgwekkend en een regelrechte bedreiging voor de wereldwijde economische groei.”

Meer investeringen in infrastructuur

Een andere belangrijke overeenkomst is dat beide kandidaten serieus willen investeren in de infrastructuur van de VS. “Dat klopt,” beaamt Cornelissen. “Die infrastructuur kan wel een impuls gebruiken. Je hoeft maar even rond te kijken op het oude vliegveld JFK en je weet voldoende. En er staan overal in het land bruggen op het punt van instorten. Ook in termen van openbaar vervoer kunnen de Amerikanen een puntje zuigen aan wat China de laatste tijd heeft bereikt.”

Minder accent op beheersen begrotingstekort

“Wat in dit verband wel gunstig is, is dat het accent minder komt te liggen op het beheersen van het begrotingstekort. Er komt dus meer ruimte voor fiscale stimulansen en dat is goed voor de markten en goed voor de economie”, aldus Cornelissen.

Diagnose

Opvallend is dat beide kandidaten in hun diagnose over de economische toestand van de VS lijnrecht tegenover elkaar staan. Trump vindt dat zijn land op de rand van de afstand staat en Clinton vindt dat de VS het geweldig doen. “Ze zitten er eigenlijk allebei naast,” concludeert Cornelissen, “want Trump is – omdat hem dat nu eenmaal goed uitkomt - te pessimistisch en Clinton heeft weinig reden om te jubelen. De waarheid ligt ergens in het midden.”

.