Robeco gebruikt cookies om het websitebezoek te analyseren, om informatie via social media te kunnen delen en om de inhoud van de site en advertenties af te stemmen op uw voorkeuren. Door op akkoord te klikken of verder te gaan op deze site stemt u hiermee in. Meer informatie en cookie-instellingen aanpassen.

AKKOORD

Door verder te gaan heeft u toestemming gegeven voor het plaatsen en uitlezen van cookies op deze website. Meer informatie en cookie-instellingen aanpassen.

De aandelenmarkt is stuk

De aandelenmarkt is stuk

24 Oct 2017 | Visie

Wie naar de Amerikaanse beurs kijkt, krijgt wellicht het gevoel dat er iets kapot is. Dat ding laat bijna geen uitslagen meer zien. Kapot, of juist reden voor feest?

Lukas Daalder
Lukas
Daalder
Chief Investment Officer

Zelden was de Amerikaanse aandelenmarkt saaier dan dit jaar. Of althans, dat is de strekking van bovenstaande grafiek. Wat de grafiek laat zien, is de gemiddelde afwijking van de Dow Jones ten opzichte van de dag ervoor voor alle jaren sinds 1900. Of die afwijking nou positief of negatief is geweest, maakt hierbij niet uit, het gaat hier puur om de absolute afwijking. Als je het gemiddelde sinds 1900 neemt, is dat 0,713%, wat dus inhoudt dat het eigenlijk doodnormaal is dat de Dow Jones vandaag 0,7% hoger of lager sluit.

Doodnormaal, maar wie naar het verloop van de Amerikaanse markt kijkt, zal zien dat het een maand geleden is geweest dat we een dergelijk ‘grote’ beweging hebben gezien: op 11 september steeg de beurs met 1,2%. Sinds die tijd gaat het in tienden van procenten, op en neer en soms is het zelfs niet meer dan een honderdste. Al met al hebben sinds het begin van het jaar slechts 17 dagen gezien waarin de Dow Jones meer dan het langetermijngemiddelde van zijn plaats kwam. Sterker nog, volgens de grafiek bedraagt de dagelijkse volatiliteit in 2017 slechts 0,306%, waarmee we vrij dicht in de buurt zijn het absolute laagterecord van 1964 te evenaren. De strekking is duidelijk: de beurs is hartstikke saai.

Vergelijking niet helemaal eerlijk

Een kritische lezer zal wellicht zeggen dat de vergelijking niet helemaal eerlijk is. De balken in de grafiek geven in alle gevallen het jaarlijkse gemiddelde weer, waar 2017 uiteraard nog niet is afgerond. Kenners van de beurs weten dat de maanden oktober en november historisch gezien doorgaans als volatiel te boek staan, dus we rekenen ons wellicht arm. Een terecht punt, maar per saldo maakt het niet zo heel veel uit. 1964 blijft de recordhouder (0,22%!), maar 1944 (0,24%), 1952 (0,26%) en 1965 (0,29%) blijven 2017 nog voor, qua beperkte volatiliteit (0,31%). Overigens staat 1963 op de zesde plek van dit overzicht, wat aangeeft dat de periode 1963-65 een onwaarschijnlijk saaie bedoening moet zijn geweest. De moordaanslag op Kennedy en de Vietnamoorlog hadden kennelijk niet al te veel impact.

Wat een onzin!

Maar wacht nou eens even: we beleggen toch zeker niet omdat we het zo leuk vinden dat we morgen een deel van ons vermogen kwijt kunnen raken? Het gaat toch zeker om rendement? Dat gejammer over die lage volatiliteit: wie kan daar nou wakker van liggen, met een beurs die dit jaar meer dan 10% in waarde is gestegen? Eigenlijk is er niets aangenamer dan een beurs die met kleine stapjes langzaam maar zeker een mooi rendement opbouwt, toch?

Twijfel?

Mocht je overigens aan de wenselijkheid van lage volatiliteit twijfelen, dan moet je wellicht je oor te luisteren leggen bij de Bank of Japan (BoJ). Deze koopt niet alleen obligaties, maar is ook in toenemende mate eigenaar van de Japanse beurs: momenteel bezit de BoJ al meer dan 3% van de Japanse beurs, een percentage dat volgens de analyse de komende vijf tot tien jaar kan oplopen naar 10%. Het doel van de BoJ? “lowering risk premia of asset prices". Vrij vertaald: het risicoprofiel van de aandelenmarkt verlagen. Als zelfs een centrale bank het zichzelf tot doel heeft gesteld om de volatiliteit te verlagen, wat zeuren we dan toch allemaal over die saaie beurs?

Of toch niet?

Voordat u nu denkt dat ik sta te juichen dat de volatiliteit op zijn laatste benen lijkt te lopen, niets is minder waar. Ik zie wel degelijk de risico’s van de lage volatiliteit die we momenteel zien en heb dan ook grote twijfels bij de wenselijkheid van het gevoerde BoJ-beleid. Iedereen moet zich bewust zijn dat beleggen risico’s met zich meebrengt en dat wordt langzaam maar zeker uit het oog verloren in zo’n jaar waarin de beurs zachtjes omhoog lijkt te kabbelen. Dat er zo af en toe wat beweeglijkheid in de markt zit, is daarbij een noodzakelijk gegeven.
Onderwerpen gerelateerd aan dit artikel