Wat hebben een politicus en een belegger met elkaar gemeen? Op het eerste gezicht weinig, maar voor beiden geldt dat ze elkaars invloed schromelijk hebben onderschat en dat ze meer van elkaar zouden moeten weten.

De kredietcrisis heeft blootgelegd dat politici een flinke kennisachterstand hadden opgelopen van de financiële wereld. En omgekeerd hadden beleggers even uit het oog verloren hoezeer de politiek financiële markten kan beïnvloeden.

De politiek doet er weer toe
Niet dat het politiek risico een geheel nieuw fenomeen is. Denk maar aan de Mexicaanse pesocrisis van 1994-95 of de Aziëcrisis van 1997-98. Maar sinds de kredietcrisis is de politiek weer een factor van belang voor beleggers. Overheden zitten nog met hoge staatsschulden na de redding van hun bancaire sector, en welke belegger wil dan niet voordat hij zijn kapitaal verstrekt, weten of de zittende macht de schuld eigenlijk kan en wil terugbetalen?

Politiek risico heeft voorspellende kracht voor obligaties
Een ieder kan zich wel wat voorstellen bij de stelling dat het politiek risico invloed heeft op de markt. Maar de crux is hoe je het risico tijdig onderkent en hoe je het succesvol benut in je beleggingsbesluiten. Dat vergt ervaring, kennis en onderzoek in combinatie met politiek inzicht.

Veranderingen in politiek risico zijn leidend
De onafhankelijke Amerikaanse Political Risk Survey Group, opgericht in 1979, geeft op maandbasis een beoordeling van de politieke risico’s. Een verandering in deze graadmeter voor een land heeft voorspelkracht voor de obligatiekoers ervan. En dat kun je gebruiken in je beleggingsproces. Het gaat hierbij overigens niet alleen om het tijdig anticiperen op toegenomen risico’s. Ook wanneer er sprake is van een significante verbetering moet je als belegger opletten.

Profiteren van teruglopend politiek risico
Denk bijvoorbeeld aan de klinkende overwinning die de Partido Popular onder Rajoy in 2011 bij de Spaanse verkiezingen behaalde. Zijn aanpak om de macht van de vakbonden terug te dringen, de kosten van ontslag te verlagen en mensen langer te laten doorwerken, is in goede aarde gevallen bij beleggers. Spanje wordt hier en daar al het “nieuwe Ierland” genoemd als voorbeeld van een land dat zich succesvol ontworstelt aan de gevolgen van de kredietcrisis. Of neem Mexico. De Mexicaanse regering heeft aangekondigd de energie- en telecommarkt open te willen stellen voor meer concurrentie, het onderwijs te gaan verbeteren, en het belastingstelsel te moderniseren. De komende jaren zal dit de potentiële groei van dit land omhoog stuwen.

Je kan ook profiteren van toegenomen politiek risico
Moet je als belegger steevast uitwijken als het politiek risico toeneemt? Zeker niet. Het kan soms juist lonen om een contraire benadering te volgen wanneer je van mening bent dat de marktcorrectie te ver is gegaan. Hierbij speelt ook een rol dat de liquiditeit op obligatiemarkten de laatste jaren afneemt. Banken hebben hun rol als tussenpersoon teruggebracht wat een verslechtering van de verhandelbaarheid van leningen heeft veroorzaakt. Marktaanpassingen, bijvoorbeeld na een nieuwe politieke realiteit, kunnen dan ook makkelijker doorschieten dan voorheen.

Nieuwe eisen aan de vaardigheden van beleggers
Wil je profiteren van de factor politiek risico dan is het noodzakelijk om te weten hoe politiek gezien de hazen lopen in een land. Het is niet voor niets dat sommige grote financiële instellingen bij hun aannamebeleid de focus hebben verlegd van econometristen naar financieel-economische netwerkers die weten hoe het er in de politieke arena aan toe gaat. Want in deze tijd is beleggen zonder politieke antenne als vissen zonder het juiste aas aan de hengel: je mist een boel kansen. 
 
Eerder verschenen in het Financieele Dagblad.