Mevrouw Yellen toonde onlangs niet het lef dat nodig was om de Amerikaanse korte rente voor de eerste keer te verhogen. Blijkbaar is een rente van 0% ‘the new normal’ geworden. De meeste sectoren in de Amerikaanse economie (waaronder met name de bouw) draaien prima en daarbij past in elk geval een licht positieve reële rente. Maar Yellen vond met name de situatie in China aanleiding om nog maar even niets te doen. Vroeger voerde de Fed een beleid waarbij uitsluitend gekeken werd naar de belangen van de Amerikaanse economie. Nu wil Yellen blijkbaar ook hoeder van de wereldeconomie zijn.

Het lijkt erop dat de angst over de mogelijke gevolgen van een renteverhoging een belangrijke factor in de besluitvorming is geweest. Na zoveel jaren van uiterst lage lange rente en nul korte rente zijn er ongetwijfeld excessen opgebouwd. Niemand weet precies waar. De eerste opwaartse beweging kan dan een lawine inleiden waarvan de gevolgen moeilijk te overzien zijn.

Voor de beurs had het uitstel van de renteverhoging goed nieuws moeten zijn. Daar bleek echter weinig van. De beurs daalde en het waren met name de cyclische waarden die weer onder druk stonden. De beurs prijst in dat de wereldeconomie zwak blijft en dat de lange rente laag blijft. Groeibedrijven profiteren, terwijl cyclische bedrijven (met kasstromen in de nabije toekomst) in relatieve zin verliezen.

Rendementen van beursindices vertellen een duidelijk verhaal. Over de afgelopen vijf jaar zijn beurzen jaarlijks met gemiddeld 9% gestegen. Dat is net iets boven normaal. Maar internet en softwarebedrijven stegen jaarlijks gemiddeld 20% terwijl cyclische materialen en energie-aandelen een negatief rendement lieten zien. De andere grote profiteur was de gezondheidszorgsector. Er is weer optimisme over de research die moet leiden tot de ontdekking van nieuwe medicijnen en de winsten daarvan liggen vaak ook in de verre toekomst. Jaarlijks steeg de sector de afgelopen vijf jaar met 17%.

Cyclische aandelen in Azië hebben het over de periode nog slechter gedaan dan in het Westen, vermoedelijk werd de groeivertraging in China hier al enkele jaren ingeprijsd. Wat ook opvalt, is dat de consumentenaandelen het in Azië veel slechter hebben gedaan dan elders (jaarlijks verlies van 2% versus 15% koerswinst voor consumptiebedrijven wereldwijd). De droom van de opkomst van drie miljard Aziatische consumenten is uitelkaar gespat. Het lijkt alsof alleen de producenten van zinloze lederen tasjes en grote Westerse auto’s daarvan geprofiteerd hebben. De aandelen gericht op de lokale middenklasse hebben het helemaal niet goed gedaan.

Met name in het afgelopen jaar hebben de groei-aandelen de meer cyclisch georiënteerde waarde-aandelen hun hielen laten zien. Voor mij als waardebelegger zou een renteverhoging daarom niet slecht uitkomen. Laat Yellen maar snel tot inkeer komen. De wereld verdient een hogere rente.

Deze column is eerder verschenen op DFT.