Velen voorspelden dat een overwinning van Donald Trump bij de presidentsverkiezingen op 8 november jongstleden een tranendal op de beurs tot gevolg zou hebben. Een onvoorspelbare president, een ongeleid projectiel, zou zorgen voor veel onzekerheid.

En beleggers vinden onzekerheid niet leuk. Wereldwijd zouden de rentes gaan dalen als gevolg van beleggers die op zoek zouden gaan naar een veilige haven en hun geld zouden stallen in Amerikaanse staatsobligaties en goud.

Niets was minder waar. Toen op de dag van de verkiezingen de kansen keerden en Trump op een overwinning af stevende, daalden aanvankelijk de koersen in Japan fors. Maar tijdens de speech waarin Trump zijn victorie opeiste, begonnen de koersen te keren.  Hij was presidentieel, wilde een president zijn voor alle Amerikanen, ging fors investeren in infrastructuur en zou de werkgelegenheid terugbrengen naar de Verenigde Staten.

Presidentiële cyclus

Het lijkt er ook niet op dat Trump zijn medewerking gaat verlenen aan wat heet “de presidentiële cyclus”. De theorie luidt dat presidenten in het eerste jaar van hun termijn alle impopulaire maatregelen nemen, zodat de kiezer dit slechte nieuws is vergeten in het derde jaar en de president zich kan opmaken voor een herverkiezing in het vierde jaar. Het eerste jaar van de presidentiële cyclus is dan ook traditioneel een matig beursjaar, terwijl het derde jaar bovengemiddeld is. Maar Trump is helemaal niet van plan om slecht nieuws te brengen in zijn eerste jaar. Op zijn lijstje staat belastingverlaging voor burgers en bedrijven, belastingamnestie voor kasgelden van bedrijven die geparkeerd staan in het buitenland en hij wil niet de lasten, maar wel de lusten van Obamacare. Iedereen moet zich kunnen verzekeren, maar de premies blijven onveranderd.  

En hoe is het de beurs vergaan tijdens termijnen van presidenten die belastingverlagingen doorvoerden tijdens hun eerste jaar in het Witte Huis? Ook dit geeft weinig richting. Tijdens de eerste termijn van Bush (2001-2004) daalde de beurs per saldo, terwijl de S&P met meer dan 50% opliep gedurende de eerste termijn van Clinton (1993-1996). Andere factoren speelden in die periodes een belangrijker rol.

Individuele aandelen

Trump heeft als eerste president ook een duidelijke mening over individuele bedrijven. Op 4 januari bedankte hij Ford dat het bedrijf de beslissing terugdraaide om een fabriek in Mexico te gaan bouwen en in plaats daarvan koos voor Michigan. De koers van Ford reageerde positief op dit bedankje. In december moest  de koers van Boeing het ontgelden: “Boeing is building a brand new 747 Air Force One for future presidents, but costs are out of control, more than USD 4 bn. Cancel order!”  Er is inmiddels al een app ontwikkeld die beleggers waarschuwt als Trump iets zegt over hun aandelen.

Volgens de Washington Post heeft Trump zelf al zijn aandelen voortijdig in juni 2016 verkocht. Het pakket zou zo’n USD 40 miljoen waard zijn geweest. Alle gekozen ambtsdragers in de Verenigde Staten zijn verplicht om binnen 45 dagen afstand te doen van hun aandelen om  belangenverstrengeling te voorkomen. Misschien was hij zelf wel bang te zullen winnen en dat zijn zege de aandelenbeurs onderuit zou halen.  

Deze column is eerder verschenen op Fondsnieuws.nl